Przeznaczona miłość czy leniwe pisanie? Tropy K-dramatu pod ostrzałem

Czy widzowie kiedykolwiek zobaczą K-dramat, w którym los lub przeznaczenie nie łączą w magiczny sposób dwojga ludzi?

Może to pomysł, że każdy ma bratnią duszę i to tylko kwestia czasu, zanim ją spotkasz. Podczas emisji„Kocham skauta”wielu widzów było początkowo podekscytowanych, ponieważ historia miłosna między dwoma głównymi bohaterami wydawała się świeżym ujęciem. Wydawało mi się, że to prosty romans między dwojgiem nieznajomych, których ścieżki skrzyżowały się przez przypadek. Niestety, gdy fabuła się rozwinęła i ujawniła wspólną traumatyczną przeszłość, w tym pożar mieszkania pomiędzyLee Jun-HyukIHan Ji Minfani wyrazili frustrację. Niektórzy zastanawiali się, dlaczego ten zwrot akcji był konieczny, skoro bez niego historia rozwijała się całkiem nieźle.

Jest też zawsze popularny motyw przyjaciół lub wrogów z dzieciństwa, którzy spotykają się ponownie jako dorośli. Kiedy spotykają się ponownie, historia miłosna ożywia się i pogłębia, co widać w dramatach takich jak``Rodzina z wyboru''I``Witamy w Samdalri''.

Co zatem kryje się za obsesją Korei na punkcie losu i przeznaczenia? Dlaczego dwójka nieznajomych z zupełnie różnych środowisk nie może po prostu spotkać się i zakochać bez wspólnego dzieciństwa lub poprzedniego życia? Widzieliśmy ogromne hity, takie jak\'Propozycja biznesowa\'gdzie potencjalni klienci nie mieli wcześniejszej historii. Wcześniejsze dramaty, np„Pełna sala” „Nazywam się Kim Sam Soon”I\'Chłopcy nad kwiatami\'również udało się bez polegania na losie, który zmusi główną parę do połączenia się.

Czy ta formuła splotu losów kiedykolwiek zaniknie? Prawdopodobnie nie. Jest coś pocieszającego i romantycznego w idei dusz odnajdujących się niezależnie od czasu i okoliczności. Mimo to byłoby odświeżająco zobaczyć więcej K-dram, które przełamują schematy i oddają piękno miłości zrodzonej z czystego przypadku.

Z naszego sklepu